Afl. 3 Walhalla

oktober 25th, 2013 § 2 comments

We gaan er hier geen doekjes om winden. Ik ben heel blij dat ik binnen x -aantal maanden in een zetel zal kunnen neerploffen zonder dat een stofwolk mij tezelfdertijd het zicht ontneemt. Dat zijn al eens schone vooruitzichten.

MAAR… alle clichés op een rijtje, van haard tot liefde en de mannenmagen, zal ik met mijn geëmancipeerd derrière liever en vaker in de keuken te vinden zijn dan in de salon. Tja, zo is dat hier. Dat vrouwke kookt, dat manneke timmert. Wij zijn een beetje zoals de moderne Maria en Jozef. Maar dan zonder blauwe hoofddoek of overspelig wijfie of een vod van een vent in een kleed, laat staan dat wij op reis gaan en niks op voorhand boeken… Allez, de gelijkenis is er eentje van mietje, pietje en wat schrijnwerkerij.

Die keuken is voor mij wat Scherpenheuvel is voor de gelovige medemens: meer paradijs gaat ge niet vinden zo dicht bij huis. En net zoals de basiliek daar blinkt en schittert, zou de wederhelft mijn heiligdom in elkaar timmeren. Eigenhandig. Nog even en we schieten hier ons eigen wild. Helemaal zoals ik het wou, en dat zijn zijn woorden. ‘t Is er over, ik weet het, een uniek manspersoon en ik vond hem tussen pot en pint. Waar anderen tijdens de verbouwingen het automatische nagelpistool als de oplossing tot hun relatieprobleem gaan zien, bak ik met plezier een worstje meer voor die ijverige arbeider. Mijn computer braakte plots een overvloed aan houten cuisines. Niet te geloven hoeveel verschillende stijlen één mens mooi kan vinden.

Maar hoewel ik  romantisch ben van aard, ik ben nog steeds niet achterlijk. Toen de realiteit zichzelf in de vorm van de 150ste kruiwagen steenpuin kenbaar maakte, moest er actie ondernomen worden. Knopen doorhakken, eieren leggen, keuzes maken. Want ofwel werd er al duchtig aan die keuken getimmerd, ofwel stond ik hier binnen 10 jaar nog op den beton ipv in Walhalla. Wij dus op zoek naar een concretere indeling. Want hoe moest die parel er gaan uitzien? Gemaakt van kostbaar materiaal. Een beetje degelijkheid doet deugd. Tijdloos, zoals we willen, binnen de stijl van het huis. We keken verder rond, luisterden naar prijzen en vielen ver van onze vuile verfkrukken. De willekeurige keukenspeciaalzaak lijkt standaard te scanderen dat degelijke keukens nu eenmaal veel geld kosten. Hun duurzaamheid is voornamelijk duur met verder weinig -zaam aan. Klein vergelijk: in principe kunnen we voor de prijs van een keuken uit hun showroom ook een 4l 120xDrive van BMW aanschaffen – en ik ken niet eens iets van auto’s, maar dat is volgens mij iets van de chiquere soort. ‘t Voordeel van de xDrive is dat je er nog met kan rondrijden, hetgeen al wat moeilijk gaat met de “gratis turbomixer” en “combi-oven met stoom-reinigersfunctie om tijd te besparen“. Zoveel gulle giften, nou nou u doet me blozen, zelfs al was ik het waard.

Alzo, na deze kleine verkennende veldtrip werden alle troepen teruggefloten naar de uitvalbasis: een plan van de thuisfirma VZW De Veetjes! Ik zet er dan wel zelf zoveel turbo-mixers in als ik wil, want die kan ik dan toch nog kopen, met mijn eigen geld.


Tagged , , , , ,

§ 2 Responses to Afl. 3 Walhalla"

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*


De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

What's this?

You are currently reading Afl. 3 Walhalla at Veetje.

meta