Zo staat het op zijn kaartje. Theo. Hoewel het Theophile is, uitgesproken met ph – zo zegt hij zelf, staat er Theo op de brief. Even onwennig als zijn komst.
Theophile woont in onze tuin. Zo lijkt het toch, doordat hier vroeger gebouwd werd, daar waar de boer het wou. Dus midden in de tuin, daar staat zijn huis. Niemand hier die vindt dat erg, we zwaaien blij en we lachen breed en hij en Meneer Veetjes zwansen al eens graag tegen elkaar, ongeveer drie keer per week, wanneer hij komt klussen.
Want Theophileke woont eigenlijk ergens anders, met zijn vrouwtje aan een meer. Ze wilt niet in een huis. Zij houdt van de caravan, het meer en Theophile. En omdat hij haar zo graag ziet, woont hij daar ook, enkele kilometers verderop van hier. Hij 82, zij half de 50 en dol op elkaar. Dus al 4 jaar wuiven we wanneer hij vogelkastjes komt maken in zijn garage, of de moestuin om komt doen of als hij vertelt over zijn danscapaciteiten die zelfs op zijn leeftijd niet te onderschatten zijn. Theophile, de danser met zijn witte snor en zijn sappige Antwerps accent vanuit een vorig leven.
De laatste tijd kwam hij wat minder. Of al eens samen met zijn vrouw. Dat ze op reis waren geweest naar Duitsland en dat Noorwegen ging volgen. Schoon da da daar is, schoon, echt woar, da moede toch eens zien. En maar wuiven uit de verte.
Tot vanavond zijn vrouwtje hier alleen toe kwam. Daar stond ze aan ons hekken, met een brief uit een zakje vol verdriet. En een sorry omdat ze ons niks had mogen zeggen – van hem. Hij wilde ‘t niet vertellen. Das niks, madam, das niks, maar hadden we ‘t geweten, we waren langsgekomen… We zullen nooit meer zwaaien of wachten op zijn komst. Zijn huisje wordt ontruimd. Zijn vrouw blijft aan het meer. Daar waren zij gelukkig.
Plots staat er een veel te groot, klein huis, onwennig in de tuin. Nog spullen voor de poort en kastjes op de tafel. Nog afwas in de keuken en rommel in de stal. We keken teneergeslagen vanop de bank, over het gras, naar wat zijn eigen clubhuis was.
Theophile was onze vriend. Er staat Theo op de brief. Bijna even ongeloofwaardig als wat er zopas is gebeurd.
R.I.P. Theophile † 8 juli 2012
Een schoon eerbetoon aan wat zo’n fijne buurman was !!!
Sterkte!!! Je hebt het hier aangrijpend neergezet!!! Ik word er stil van!!
Maren
Ow, wat erg… zeer mooi geschreven. Nog veel sterkte.
Merci, Eloleo. Nog veel stiekplezier deze zomer ;) Ik popel al voor je boek te kunnen kopen!