Vandaag kwam mijn cadeau te vroeg.
Meneer Veetjes had me een oud cafétafeltje beloofd als verjaardagscadeau.Een echt oud tafelke, voor zijn jonge prente.
Dat wou ik al lang, heel lang, om aan te tekenen en te frustelen en te prutselen. Dat wist hij nog goed, heel goed, dus wat waarlijk wel een prachtcadeau! Het tafeltje zou me immers meer plaats geven in den bureau, waar schrijven, typen, tekenen en naaien tot nog toe allemaal op hetzelfde 20 cm2 gebeurde. Zulke scenario’s vragen om chaos. Zulke situaties eindigen in puinhoop.
Hoog tijd om onze ooit gestaakte zoektocht dit weekend terug op te pikken. We zochten zelfs tot in West-Vlaamsche streken naar het perfecte tafeltje. Een grote hangaar vol afgedankte cafemeubels, zo werd ons beloofd op het grote www. Vergeefse moeite. Oude caféstoelen genoeg om al uw aan- en uitverwanten op te zetten, maar geen schoon tafelkes. Te rood, te kapot, te marmerachtig, te groot, te duur, te wankel, te verbrot door voorgangers,…We kwamen van een kale reis terug.
Opnieuw het www op. Nogmaals kijken en vergelijken en digitale rommelmarkten afschuimen. Tot plots, ziedaar! Een prachtig, authentiek kaarttafelke, en dan nog wel te krijg bij een sympathieke Gentse dame. Mailke, klikken, dealen en klaar! Vandaag konden we er om en enkele uren later was de herinrichting een feit. Meer plek voor mij, is meer ruimte voor ons allen hier in huis! De creativiteit kan zich er nestelen zonder het risico te lopen een stille dood te sterven tussen restjes stof, proppen, garen en verloren gelegde parkeerboetes.
Ik kan met een gerust, opgeruimd en goedgeluimd hart verjaren deze week.
Lang leve mijn wederhelft! ♥
Pictures by Veetje
An old table for my new birthday from my hubby. I love it!
