Veetje

Aha! U dacht dat ik geen tijd ging vinden!

Aha! Gestiekt en klaar voor een nieuw schooljaar…

Damesstofje is een rest die ik kreeg van mijn schoonzus. Plaats voor rijbewijs, treinabonnement (dat zal alvast schelen in het zoekwerk), bankkaarten, paspoort, gsm en schrijfgerei (beste stiftjes ooit). Helemaal georganiseerd dankzij lbg studio.

Yes, I made it! Ladies-fabric is a gift from my sister in law. Enough space for my drivers license, train season ticket, bankcards, passport, cellphone and a pen. All organized thanks to lbg studio!

Eind juli 2012. Gesprek ten huize V.

Meneer Veetjes: Zo, het is geboekt. Het voorschot is overgeschreven en iedereen is op de hoogte.

Ik: Allright! Wanneer gaan we?

MV: De derde week van juli, 2013.

Ik: Goh, goh, geen weg terug.

MV: Nope, dat gaat nog leuk worden. Traininske hier, klimmeke daar…

Ik: ‘k Ga me nog moeten haasten om getraind te geraken.

MV: Eens een goeie fiets gaan halen hé en dan kunt ge mee de baan op.

Ik: ‘k Hoop dat mij dat afgaat.

MV: Allez toe, natuurlijk. Van tegenwoordig ziet ge zoveel vrouwen in een koerspak.

Ik: Maar met mijn gat, dat wordt schoon.

MV: Die vrouwen hebben vaak een dikker gat dan u.

Ik:  ‘k Zou ‘t wel zien zitten hoor, zo met u mee gaan fietsen.

MV: ‘t Zal wel, toerkes doen als ‘t goed weer is.

Ik: Maar ‘n klimmer ben ik wel niet, dus ge gaat een beetje geduld met mij moeten hebben.

MV: Maar ja, tuurlijk, ge moet dat leren hé. Een conditie hebt ge toch al wat.

Ik: Jamaar, in de fitness fiets ik altijd rechtdoor, op de platten, zonder tegenwind.

MV: Wat kracht opbouwen hé, dat komt wel goed.

Ik: Amaai, ‘t zou wel zot zijn, natuurlijk, als ik dat zou kunnen mee doen.

MV: Ge moet dat proberen.

Ik: En ik heb wel nog een jaar om me te oefenen en ik kan nog altijd zien op de moment zelf wat ik ga doen.

MV: Voila, ge moet dat doen. En ‘t vakantiehuis ligt al vast, dus we weten wanneer het zweten wordt. Afzien wordt het sowieso zé, voor iedereen.

Ik: De Mont Ventoux zeg…

MV: Stel u voor.

(stilte)

MV: Wel, wat denkt ge?

Ik: t Is te hopen dat mij dat afgaat, zo een koerspakske.

Dus ging ik op prospectie op de website van Bikester en deed wat van gekeus en geknip en gekleef en gegniffel. Veetje in een koerspakske. Ik wen aan het idee. Nu enkel nog een fiets.

My other half has convinced me to try to climb the Mont Ventoux next summer (big mountain in France). But before I buy myself a good racing bike, I wanted to see how I would look in a cycling outfit… Clothes found at Bikester.

Ziet u dit?

En dit?

En dít?

Dat is nu mijn wederhelft. Druk bezig met mijn eigen schuld.

Want de wederhelft was jarig tijdens de vakantie en dat verdiende een cadeau. Nu, ik weet altijd wel wat geven en dit gewoonlijk maanden op voorhand (een ballonvlucht, een bbqtoestel, mezelf met een strikske rond,…) tot het moment dat het 2012 werd. De ideeënbox bleef leeg. Alles werd overwogen en afgekeurd tot ik vast zat in de auto richting de Franse zon. Niet de ideale gang van zaken, zo kan mijn gestructureerde kant u vertellen.

Groot was dan ook mijn vreugde toen Meneer Veetjes zijn sluimerende interesse in de vissport opflakkerde bij het zien van de kabbelende rivieren en een winkel met het nodige materiaal. Aha, een plan! Mijn man met een hengel! Een half uur later stonden we buiten met de hele ruttemetut: een lijn, spoel, dobber, loodjes, haakjes en wriemelend lokaas. De uitgebreide uitleg van de vriendelijke Française kregen we er gratis bij. Missie geslaagd: iedereen blij. Had ik echter beter nagedacht over mijn impulsieve aankoop…

Want toen begon het. Meneer Veetjes is een zeer geduldig man. Met een vastberadenheid en een rust om u tegen te zeggen. Zowat de grootste karaktereigenschap die van ons tegenpolen zou maken. Want ik, beste lezers, ben van de andere soort. Van de wiebel en kriebel soort. Het type dat wil zonnen, maar na een half uur beseft dat liggen niks voor haar is, wil zwemmen, een boekske leest, steentjes zoekt, een terraske wil doen, nog wat wil zwemmen, graag even de benen strekt, wat verder leest, een picknick in elkaar steekt, wat foto’s neemt,  rondhangt en wederom wat zwemt tot ik het wel gehad heb op mijn handdoek aan de kant. Probleem: dit alles speelt zich af in het eerste uur van de middagactiviteit waar Meneer Veetjes aan begonnen is en die heeft nog lang geen drang om zijn hengel aan de haak te hangen.

Nu. Logisch geredeneerd weet ik dat dit niet de laatste visactiviteit zal zijn op verlof. En daar kan ik mee leven. Maar de handdoek en de rust aan de oevers van de rivier, die loerend op me wachten, zijn voor enige verbetering vatbaar. Dit leek me gepast was ik stinkend en rijk, maar ik ruik fris en zoek beter een alternatief. Hetgeen ik deed en vond op de camping shop Campz.

Ik zie me daar al helemaal zitten in mijn moodbord! Een frigobox, twee inklapbare stoeltjes, kussens en een hangzetel voor het gemak, een kookset voor de vers gevangen vis op te smijten, een potje voor de resten (ik ga er van uit dat Meneer Veetjes alleen grote vissen gaat vangen), een handige eetset, een houtkachel voor een kampvuur en worstjes op te roken en een tent tegen de regen. Mannekes toch, er zijn ergere manieren om je middag door te brengen. Lang leve de rust, lang leve de hengel: ik ben klaar om een viswijf te worden!

My second half is in to fishing (when he is on holidays), so I ‘ve made up my own comfy camping set to sit en enjoy the sun, while he is catching fish.

In mijn klas daar staat een bakske. Zo eentje met 6 schuifjes, van hout en vrij verminkt. Een typisch bureaubakske voor kleine prullen. Een collega liet het er ooit achter en keek er verder niet meer naar om. Het bakske had al vaak voor verschillende dingen zorg gedragen. Daar kreeg het ook telkens nieuwe stickers voor opgekleefd. Zoveel stickers voor zoveel dingen, dat de stickers er uiteindelijk niet meer af gingen. Niet zo een schoon zicht in feite.

An old desk organizer in need of some tlc.

• Dat kan veel beter. En dat kan snel veel beter. Het enige wat je nodig hebt is decoratie op een stokje. Zo van het soort dat in bloemstukken wordt geprikt. In mijn geval gaat het hier over groene, blinkende, sappige appels.
• Als je de schuifjes uit het bakje haalt en omdraait heb je namelijk een propere achterzijde, maar dan wel zonder gat om de schuif te openen. Dat geeft problemen, want zo schuiven de schuiven niet meer.
• Meet daarom op deze achterzijde het midden af. Zet hier een potloodpuntje. Neem een boormachine te hand en maak een klein gaatje. Prik de decoratie door het gaatje, plooi indien mogelijk het stokje van de decoratie om of knip dit af.
• Doe een kloddertje lijm uit een lijmpistool onder de decoratie op de voorzijde en herhaal dit bij alle schuifjes. Voila, het bakske is gepimpt en dat welgeteld in 9 minuten tijd.

• That can be so much better. And that can quickly be so much better. The only thing you need is decoration on a stick. The kind that people use to beautify a flower arrangements. In used green, bling bling, juicy apples.
• If you remove drawers and turn them around, you ‘ll see a clean back, but without a hole to open the drawer. That causes problems, because you won ‘t be able to open the drawer anymore.
• Therefore measure the middle on the back of the drawer. Mark it with a pencil tip. Take a drill and make a small hole. Stick the decoration through the hole, if possible, fold the stick of the decoration against the side or cut it off.
• Use a glue gun en put some glue under the decoration on the front and repeat this on all drawers. Tadada, the organizer is pimped in less then 10 minutes!

Made by Veetje

Laat  het fototoestel nooit rondslingeren in de klas als uw moeder staat te kijken hoe je ligt te worstelen met een douchegordijn onder de pompbak.

Note to self: don’t ever leave the camera unindented in the classroom when your mother watches you suffer with a shower curtain under the sink.

Ziet u het?

Goed kijken hé.

En?

Valt het op?

Voor mij zit ge vandaag allemaal in ‘t nief.

Opgeblonken in mijn nieuwe notebook, nadat de vorige het niet langer zag zitten. Het was de kroniek van de aangekondigde dood, maar toch. Drie weken rouw, een reddingsoperatie met een externe harde schijf en enkele tussentijdse oplossingen later, werd het tijd om weer op eigen benen te staan.

Jaja, ziet u wel.

Schoon hé.

We zijn terug. De batterijen werden vakkundig volgegooid met verse wijn, het lijf werd wel-te-rusten gelegd in de zon en het verstand ging een week op congé. Er werd tijd gemaakt om te genieten van goed gezelschap en goed eten en nu zijn we dus terug.

Vol plannen, vol goede moed, vol ongeduld. Terug waar ik de stapel stapelingen liet liggen. En de nog verder op te ruimen loze belofte…

Herinnert ge u dit nog? Dat was een jaar geleden. De klas werd toen inderdaad verzet, een werk waarvan het ma-maatje en ik langere armen kregen, door het sleuren aan veel te zware kasten. Maar na afloop stond alles precies zoals ik het wou. En plechtig beloofde ik dat dit de laatste verhuis der verhuizen zou zijn. Maar toen kwam deze zomer en bedacht ik me…

Een werkjaar later bleek die ene kast toch niet zo praktisch in die ene hoek. En de twee identieke papierkasten leken toch maar wat zielig, nu ik ze uit elkaar had gezet. Ook dat open rek als extra bergruimte vond ik niet langer een goed idee – waarvoor dienden al die kasten anders die nog vol zaten met materiaal van mijn creatieve, verzamelzieke voorganger? Dus werd er overlegd, met de moeder van wie ik de gekheid en energie geërfd heb. Ik tekende een plannetje en legde het haarfijn uit “dit gaat werken”, “kijk eens naar al de ruimte die ik win” “zo kan het niet beter zijn”. Het ma-maatje knikte en verstond het plan. Dus trokken we begin juli, gewapend met orkske het remork, naar het front dat zich afspeelde tussen mijn vier klasmuren. Dozen vol doelloos materiaal werden resoluut verbannen, kasten kregen nieuwe plaatsen en uiteindelijk kreeg ik de ruimte en de hoop voor massa’s nieuwe ideeën. Bijna was de perfectie bereikt, ware het niet dat de school sloot en de poorten zich tot 6 augustus onwrikbaar vastbeten in elkaar.

Komende maandag is dus zowaar een hoogdag in de afwerking. Er werden intussen spulletjes aangekocht en bij elkaar gezocht om de laatste puntjes op mijn kleurrijke i te zetten. Nog even en de puzzel klopt.

Mijn ma-maatje en ik trappelen van ongeduld om de bijeengeraapte schatten van o.a. hier bij Zalando hun terechte plaats te geven.

1. Snotvodden huisje voor kleine snotneusjes.

2. Mandjes voor plastic plantjes.

3. Kleurrijke klok voor kleurrijke lessen.

4. IJzeren potten voor pennen.

5. Vogelhuisjes – die ik al langer wou – voor klassleutels en thuissleutels.

6. Kadertjes voor kunstwerken.

7. Lamp voor op het bureau.

8. Zwierige schort tegen de vlekken.

Trappel, trappel, popel, popel!

Some nice decoration for my classroom. Can’t wait to decorate!