Ik hou me nog steeds aan de heel voorzichtige dingen en verknip tot nog toe enkel oud materiaal. Zonder schaamrood op de kaken, zij maar zeker. Ik heb geduld. Indien gewenst, tenminste. Daar ik voorlopig nog steeds niet veel kan opmaken van de begeleidende Italiaanse handleiding die bij mijn verjaardags- pakje kwam, zoek ik maar mijn eigen weg (Bernina houdt zich van den domme, dus als iemand weet hoe ik wél aan een Nederlandstalige handleiding geraak van mijn Bernette’ je 66 Bernina, dan vind ik het prima als je dit met me deelt).
Dus, Bernette en ik leren elkaar met mondjesmaat kennen en zien er mekaar ook iedere keer een beetje liever door. We zijn een goed team, zij en ik. Nog even en ik draai er meters feestkledij door, compleet met toeters en bellen aan, op en rommendom vastgestiekt. Als ge wilt stiek ik er zelfs pluimen op.
Maar voorlopig nog niet. Daarom: hier een tas met gaatjes, ook gekend als een T-shirt uit een vorig leven, die zo op een bolleke in elke handtas past.
‘k Heb ze zelfs gestreken voor de foto, stel u voor. Zo ziet ze er iets beter uit dan het gekreukelde tafelkleed. Als ik ze nog eens goed laat zwieren in de wasmachine zouden de gaatjes nog groter worden, hebben ze mij verteld.
En wat doet ge dan met een tas met gaatjes, buiten uw tampons overal te velde oprapen?
Wel, daar steekt ge groentjes in. Of groot fruit. Maar geen watermeloenen, die zijn vast te zwaar.
Heel simpel en zeer efficient van Delia Creates. Uitleg en al zomaar voor niets. En schone foto’s ook.
