Ik vertelde een verhaal.
Van monsters zonder benen, die wiechelen op hobbelige wegen in een land hier ver vandaan. De kinderen die gniffelden en tekenden zoals zij die monsters zagen. Plomp en lomp met felle kleuren. Nog meer gegiechel in de klas. Stiften en potloden krabbelden in het rond. Ik nam wat foto’s tussendoor en toen begon het echte werk.
Stap voor stap maakten de grote mannen en lieve meiden die bijna de oversteek maken naar wat er komt na onze school, kleine knuffels voor wie ze wilden. Hun tekening werd stoffiger. De lijnen werden naad. Een vloek weerklonk soms hier en daar, maar niemand gaf de brui er aan. Drie van hen die zijn al klaar, de rest die is er bijna! Alles, elke steek en elke draad-door-naald-gehaal deden ze zelf, mijn charlouis van om en rond de 11 jaar.
Mijn manier om hen te leren naaien, zodat ze later niet met scheuren in hun hemden moeten rondlopen.
Made by Veetje
What started with some drawings from monsters without legs, ended up in sewing lessons and cute, handmade monsters. Most of them are still busy, but 3 of my students are ready. They did it all themselves, every stitch, every fabric cutting, everything! Not bad for teenagers with study- and concentration problems!!
