Veetje

Sinds onze hond in huis is, werd alles opgedeeld in twee. Zo is er het verbouwde deel, hetgeen wij “het nieuwe deel” noemen, en daarnaast “’t stuk dat we nog moeten doen”.

In deel één mag de hond niet komen. In deel twee wel. ’t Beest moet niet klagen, onder zijn deel valt de keuken, de living, de eetplaats en een verwaarloosbaar veranda’tje. Soms sluipt hij zelfs stiekem naar boven en claimt hij zo ook de oude slaapkamer en de dressing-in-wording (rommelhokken voor het moment). Niet dat dit getolereerd wordt (krijsen en roepen dat we dan doen en vloeken tot hij weer beneden staat), maar het zal hem worst wezen.

Zo is er ook een deel waar tapijten mogen en waar we de tapijten buiten smeten. Wie zich zonder pantoffels door ons huis waagt zal snel merken dat de tegelvloer in ’t stuk dat we nog moeten doen koud kan zijn en dat er geen eilandjes van mattige warmte doorheen het huis drijven. Want een hond, dat ruift. En langharige schepers ruiven lang en met veel haar. Binnen het eerste half jaar werd de mat onder de salontafel buiten gekieperd en voorlopig ligt daar nog niks in de plaats.

Voorlopig, want wie weet wordt onze hond ooit kaalgeschoren of stopt hij met ruiven of leert hij zelf stofzuigen of vind ik een kabouterke onder mijn kast dat droomt van een toekomst als housekeeper. Allemaal mogelijkheden die naar nieuwe, warme eilanden onder mijn salontafel leiden. Zoals deze van, hou u vast, Esprit.

Ik leefde in een wereld die Esprit geklasseerd had onder ‘kleren en sjakossen’, maar neen, dat is niet waar. Die hebben blijkbaar ook kussens en gordijnen en zeepbakskes en retro badhandoeken en kaderkes en kaarsen. En, wat blijkt, originele matten. In tegelvorm. Speelgoed voor grote mensen, zoals ze zeggen.

Varieer van kleur, vorm en creëer compleet uw eigen tegelmat naar wens. Ik zeg het u: uw kinders gaan dat tof vinden. Het enige dat ik niet kan beloven is dat de mat blijft zoals gij wilt.

Ik overweeg opnieuw een stofzuigroutine van 2 keer per dag een rondje in ’t stuk dat we nog moeten doen. De hond mag blijven, de mat mag binnen en mijn pantoffels gooi ik buiten. Ik ben klaar voor een knus eiland, that’s the espirit.

Cool, multi-functional textile tiles from Esprit. Fun to create and it brings a playful spirit in your home.

Ik had al eerder vermeld dat ik het wel heb voor de niet-gigantische-winkelketen-achtige-Zweedse-stijl. Dus die van de authentieke soort. Strak, sober, natuurlijk en rustig. Een combinatie die ademruimte laat tussen alle drukte van de dag en wat helderheid geeft in de ontelbare plannen in mijn hoofd. Voor Het Grote Verbouwplan Deel 2, zijn de keuken en de living al ontelbare keren imaginair ontmanteld en heringericht geweest en de zin tot actie groeit met de dag. Maar tot die tijd – en ook daarna – kan ik ter ondersteuning mijn hartje ophalen bij Coowzy: binnenkijken en wegdromen bij inspirerende interieurs!

Bright, light, clean en rustic… I just love Swedish design and because there is never enough inspiration: Coowzy! More than enough inspiration for a bright and shiny home!

Van sommige dingen denk ik: Dat ik dààr niet opgekomen ben! Wij waren al zo ver om zo een 2 identieke ikea-krukjes als nachttafeltjes te gebruiken, maar dit idee van Super Gail vind ik ge-wel-dig!

Some things make me wonder: why didn’t I tough of THAT!? We use 2 of these ikea-steps as night tables, but this idea from Super Gail nails it!

En voor ik het wist was ik uren zoet op haar Flickr en site Probably Actually. Ge zij gewaarschuwd: ga niet kijken als ge geen tijd hebt. Ik herhaal: niet kijken als ge geen tijd hebt!

And before I knew it, I spend hours on here Flickr and site Probably Actually. You ‘re warned: do not take I look when you don’t have the time. I repeat: don’t look when you don’t have time!

Onlangs kreeg ik een mailtje van Libelle.

Met de vraag of ik wou deelnemen aan een woonreportage over me-time, categorie knutselen. Eén van de journalistes daar volgt al enige tijd mijn blog, zo schreef ze, en ze vroeg zich af of ik een ruimte had in huis waar ik me creatief kon bezig houden. En ja, dat heb ik.  Kon ik daar even wat foto’s van nemen en doorsturen, antwoordde ze. Dus zo geschiedde. Ik nam foto’s en stuurde deze door om in de selectiepot terecht te komen, want per rubriek hadden ze enkele mensen aangeschreven.

Twee weken en toch wat gespannen nieuwsgierigheid later kreeg ik een volgend mailtje, om te zeggen dat ze voor iemand anders hadden gekozen. Spijtig, maar helaas, een mens kan niet altijd chance hebben.

Daarom, hier mijn eigen, kleine woonreportage, geheel op z’n Veetjes.

I recently received an email from Libelle, a Belgium magazine for creative, cooking and good looking mothers. They wondered whether I had a me-time space in house and if I wanted to participate in a home-decor-reportage, for the creativity category. I just had to send them some photo’s. Great! So I did, but after all, they have chosen someone else his/here home for the reportage. Nothing tot do about it, nobody can be lucky ALL the time.

So take a glimpse in my own little home-decor-reportage.

Pictures Veetje