Het is wel duidelijk dat mijn kennis van de Italiaanse spraak even ontwikkeld is als het brein van een oogwiertje.
Maar dat deerde niet. De mensen waren er lief, charmant en heel hulpvaardig. Om nog maar te zwijgen van de schoonheid van Piemonte en Ligurië. En ik ben er geweest, in de dorpjes van Cinque Terre. Mijn bakkes valt nog steeds open bij het bekijken van de vakantiefoto’s.
Waarlijk waar: ik ben even een postkaart binnengewandeld.
Pictures by Veetje
