Veetje

Van sommige dingen denk ik: Dat ik dààr niet opgekomen ben! Wij waren al zo ver om zo een 2 identieke ikea-krukjes als nachttafeltjes te gebruiken, maar dit idee van Super Gail vind ik ge-wel-dig!

Some things make me wonder: why didn’t I tough of THAT!? We use 2 of these ikea-steps as night tables, but this idea from Super Gail nails it!

En voor ik het wist was ik uren zoet op haar Flickr en site Probably Actually. Ge zij gewaarschuwd: ga niet kijken als ge geen tijd hebt. Ik herhaal: niet kijken als ge geen tijd hebt!

And before I knew it, I spend hours on here Flickr and site Probably Actually. You ‘re warned: do not take I look when you don’t have the time. I repeat: don’t look when you don’t have time!

Er was eens spinster die vorige week aan de slag ging om graag geziene mensen van pakjes te voorzien. Een nieuw jaar vraagt immers om nieuwe dingen, zo dacht zij. De stiekmachine zag dat niet zitten en besloot er de brui aan te geven. Dus nam de moedige spinster naald, draad, stof, biais en veel geduld onder de arm en begon aan een handgemaakte naaimarathon, want zij wist wat ze wou maken en ze wou niet afstappen van dit plan, o neen, zo zit zij niet in elkaar. Gelukkig stond de tijd aan haar kant, net zoals de uitvoering en kon ze afgelopen weekend vol trots de haute couture overhandigen aan zij die dit verdienden. En godzijdank waren zij zeer blij met die handgemaakte pakjes van mij.

Some presents I ‘ve made for the new year: one for my sister and one for my godchild.

Made by Veetje

Een omkeerbare handtas voor de boeken-zus. Heel duidelijk patroon en uitleg gevonden bij Prudent Baby. En geloof me, als ik het kan, dan u zeker!

This reversible handbag I’ve found on Prudent Baby. And believe me, if I can make it, you can make it too!

Made by Veetje

Een kleedje voor het metekind dat werkelijk groeit als kool, althans toch in de hoogte. Idee kwam van Meisjemama, die me vree goed op weg heeft geholpen, waarvoor dank aan haar schoon adres!

A dress for my godchild. The idea I’ve found on Meisjesmama, therefore: thanks tot that mama!

Vanaf nu heb ik er een naam bij: meter of tante, we zijn er nog niet uit.

Het scheelt dat het kind nog niet spreken kan, zo hebben we nog wat meer bedenktijd. Hoe dan ook, Ella-Marie is geboren, de dochter van de boekenzus en haar lief! Een dot van een kind, het vierde in het viergeslacht langs moeders kant en het begin van een nieuwe generatie kleinkinderen voor mijn ouders. Ze is gezegend met 2 meters (niet in lengte, wel van in het meter en peter systeem), dus stijlvol zal zij door het leven gaan, zo is dat reeds op voorhand beslist. Mijn eerste zelfgestiekte zomerjurkje lag al even op haar te wachten, dus showtime: bloemekes voor een het schoonste meisje van de wereld.

Ik hou me nog steeds aan de heel voorzichtige dingen en verknip tot nog toe enkel oud materiaal. Zonder schaamrood op de kaken, zij maar zeker. Ik heb geduld. Indien gewenst, tenminste. Daar ik voorlopig nog steeds niet veel kan opmaken van de begeleidende Italiaanse handleiding die bij mijn verjaardags- pakje kwam, zoek ik maar mijn eigen weg (Bernina houdt zich van den domme, dus als iemand weet hoe ik wél aan een Nederlandstalige handleiding geraak van mijn Bernette’ je 66 Bernina, dan vind ik het prima als je dit met me deelt).

Dus, Bernette en ik leren elkaar met mondjesmaat kennen en zien er mekaar ook iedere keer een beetje liever door. We zijn een goed team, zij en ik. Nog even en ik draai er meters feestkledij door, compleet met toeters en bellen aan, op en rommendom vastgestiekt. Als ge wilt stiek ik er zelfs pluimen op.

Maar voorlopig nog niet. Daarom: hier een tas met gaatjes, ook gekend als een T-shirt uit een vorig leven, die zo op een bolleke in elke handtas past.

‘k Heb ze zelfs gestreken voor de foto, stel u voor. Zo ziet ze er iets beter uit dan het gekreukelde tafelkleed. Als ik ze nog eens goed laat zwieren in de wasmachine zouden de gaatjes nog groter worden, hebben ze mij verteld.

En wat doet ge dan met een tas met gaatjes, buiten uw tampons overal te velde oprapen?

Wel, daar steekt ge groentjes in. Of groot fruit. Maar geen watermeloenen, die zijn vast te zwaar.

Heel simpel en zeer efficient van Delia Creates. Uitleg en al zomaar voor niets. En schone foto’s ook.

Wat ik nog niet getoond had, maar nog even zeggen wou: ik heb een schort gemaakt. Als pakje voor de jongste jongen van Meneer Veetjes oftewel onze toekomstige sterrenchef van 6 jaar.

Geen wereldschokkend nieuws en al zeker geen details en uitleg waard met al dat wonderlijk stiekgeweld onder de blogsters. Maar het ding is, zo eenvoudig was dat niet. Het duurde voornamelijk langer dan gepland. Stel mij nu niet als leeghoofdig wezen voor, een schort kan er tussen de ditjes en datjes heus nog wel vlot vanaf. Schone steekskes, netjes omgezoomd, goed versteld en geheel onorthodox tot 2 identieke okselbogen geraakt met de hulp van een rol papier plakband en een schaar. Mijn meme heeft dat goed aangeleerd, maar dat van die plakband verzwijg ik haar liever. De bewijzen zijn er, lach maar alvast in de vuist.

Het probleem situeerde zich eerder op een ander front. Waardoor het meten, knippen en construeren nét iets langer duurde dan gepland…

Loes, de sabo-poes. Wie heeft de lintmeter nu nog nodig als zij die liever heeft?

Vandaag wou ik graag een tweede ding uitproberen op mijn stiekmachine, maar de dag was plots korter dan verwacht.

Dus daarom deze, van enkele weken geleden: mijn wasknijpertas zoals hier beschreven! Hij is wat groter uitgevallen dan het origineel, het gat kan (veel) beter en de stof hadden we hier nog liggen, maar hij doet en werkt zoals het hoort!

Heel handig, jup jup, en al bij al niet slecht voor een eerste stieksel op ‘t nief machine. Nu nog wennen aan het feit dat ik datzelfde machine niet in gang moet draaien en mijn trap op automatiek gaat, dan komt dat allemaal in orde.

Morgen maak ik zeker tijd voor een nieuwigheid.