Veetje

Eventjes tijd.

Meer heb ik soms niet nodig, maar ik vind het nergens. Er is altijd wel wat te doen en het gaat in een razende, ronkende, soms reutelende rotvaart. Hoewel, reutelend, het is wat ik er zelf van maak. De plannen stapelen zich op en worden telkens met  vrolijkheid aan elkaar gerijgd. Het ene plan al kleiner dan het andere, het ene idee al zotter dan het vorige.

Behalve dan het voorbije weekend. Dat was even niks plannen en ongegeneerd genieten op de waddeneilanden. Met het ma-maatje, de boeken-zus, haar lief, het wondermooie metekind en mijn Meneer Veetjes. De drukte uit de benen stappen en het stof uit de oren laten waaien. De zee trotseren met vissers, proeven van lokale lekkernijen, kuieren en ruimte laten voor het niets doen.

Mijn batterijen zijn weer opgeladen. Het uitstel van gemaakte beloftes wordt met herwonnen moed herbekeken een met gezellige goesting hervat. Ik ben er weer helemaal klaar voor. Daar zit het  hem dus: in de ruimte van de leeggangerij zit een doos vol op te vullen uren.

Door niks te doen vond ik weer eventjes tijd. Zo doet een mens dat dus.

Een beetje retro in de ochtend doet niemand kwaad, zeker niet als er een soul train inzit… Yeah! Hoera voor Asa! Allez hup, iedereen vrolijk naar zijn werk nu, ‘t is vrijdag!

A little bit of vintage doesn’t hurt anyone, definitely not when there is a soul train in it… Yeah! Hurray for Asa!

Hier schijnt de zon. Daar moet ik van lachen.

En omdat Meneer Veetjes eens thuis is vandaag. Dat maakt me eveneens gelukkig. Een beetje Feist hier in huis.

Lana Del Rey. Jong, retro, nieuw en zeker van succes. ‘t Is echt zo schoon: Videogames (klikken op afbeelding voor muzieklink).

Wanneer ze in Brengenz een podium bouwen, dan gaan ze der toch ook wel hélemaal voor precies: The floating stage on Lake Constance, een begrip onder de Oostenrijkse theaterliefhebbers en allicht ook ver daarbuiten. Het drijft, is gigantisch en altijd spectaculair!

Hallokes, hier word ik gelukkig van!

Omdat het niet uit mijn hoofd gaat en nooit verveeld.