Afl. 8 Een keuken, por favor!

december 31st, 2013 § 0 comments

Ja mannekes, de laatsen dag van ‘t jaar. En WAT voor een jaar! Maar laat het ons daar later over hebben. Als er weer tijd is en ruimte om gezapig terug te kijken op voorbije avonturen om dan melancholisch te verzuchten dat het goed en machtig was. Want nu is het hier hardcore, serious business.

Mocht ons verbouwing Jezusken zijn kribbe zijn geweest, dan was het maar een triestig bakske met stro dit jaar, want hoewel het de laatste loodjes zijn, klaar zijn we nog niet. Nét niet. En aangezien er morgen enkel aan uitslapen, drukke familiefeesten en pure kater horror wordt gedaan door velen onder jullie, kunt ge vandaag nog eens uw hart ophalen in onzen bouw. Plop zegt de cava, jupla!

Intussen zijn we al aardig opgeschoten met de checklist:

1. Laat je inspireren: Compleet geïnspireerd tot verzadigingsniveau 100%.

2. Meet de ruimte op: Geen mm die niet werd uitgespit en omgekeerd.

3. Begin te plannen: Strakke planning in the pocket.

4. Maak je keuken af: Imaginair heb ik intussen al 25 taarten gebakken in die keuken en 2 wijnglazen laten vallen, kwestie van wat scherven en geluk.

5. Kies je services en plaats je bestelling: … AHA!!!

Stap 5, de laatste van het lijstje! Dat konden we wel aan. Dus wij met twee eind november op een rustige donderdagavond naar Den Ikea. Dat zag er ongeveer zo uit…

Wij gingen naar Ikea Gent. Vanzelfsprekend de sympathiekste van den hoop, geef toe. Vooral die sappige Gentenaars die daar werken met hun vriendelijk accent – of was dat nu omgekeerd … Hoe dan ook, wij kregen een zeer vrolijke kerel voorgeschoteld, met een badge “In Opleiding” om de nek en wildgroei onder zijn neus in navolging van een zeker B. Van Looy. Heerlijk! En hoewel dit verleidelijk mag lijken en ge er ons zelfs van kunt verdenken, we hebben de jongen niet gepest, al zeker niet omwille van zijn overduidelijke halsband. Slecht vel, zoiets doen we niet. Au contraire, die Gentse Gentenaar deed dat on-ge-loof-lijk. Met humor, veel geduld, deskundigheid en eerlijkheid. Die vond ons wederzijds tof, meen ik te mogen denken. Als ik anonieme steekproeven mocht doen voor Ikea, dan had deze jongen zijn strepen reeds verdiend. Chapeau.

Maar zoals het dan gaat in het gezegde over die tijd, amusement en dat vliegen, bleek het plots 1u30 later én sluitingstijd, net toen we alles hadden nagekeken, gescreend, in levende lijve hadden bezichtigd en op punt hadden gezet. De hele puzzel klopte, maar er was geen tijd meer om de bestelling in te voeren en door te geven, aangezien dit toch ongeveer 2u in beslag neemt. Erg? Neen, want dankzij De Ikea Kerel wisten we nu zeker dat alles ging staan waar het hoorde en dat in de juiste kasten. Onze microgolfoven werd aangepast, zodat deze bij de oven paste en werkelijk alles was ons haarfijn uitgelegd en met ons overlopen. Nadeel? Ik zou de volgende dag op mijn eentje nog eens terug keren om met de uitgepluisde lijst over te gaan tot de bestelling. Op mijn eentje. Een keuken bestellen. Alleen, zonder hulplijn. Een eitje, want alles stond op punt, toch? …

Dit eitje dus de dag nadien opnieuw naar Gent, gewapend met diverse papieren, mijn inloggegevens, de naam van De Ikea Kerel, een extra uitprint van mijn Ikea Family kaart (voor mocht het origineel het opeens begeven) en een extra onderbroek (voor mocht mijn zenuwstelsel het begeven). Onze held van de vorige dag bleek reeds naar huis, maar ik kreeg een ander jong exemplaar in de plaats. Van dezelfde slag met even veel geduld en inzicht. Ik werd er vlotjes doorgeloodst en kreeg op het einde een keuzeweek voorgeschoteld om de leverdatum te bepalen. Een keuken smijt ge immers niet zomaar even in de koffer, ziet ge. Wel dan, die keuzeweek kwam goed uit: 7 december, in de Sint zijne zak, aub. En het was geregeld.

MAAR! Ik raad je aan om zéker tijdig naar Ikea te gaan, best op een rustig moment, wanneer er geen andere Belgen een keuken willen bestellen bijvoorbeeld – vooral als je van de ongeduldige soort bent. Want hoe vlot ik het ook ervaren mag hebben (enorme aanrader!), zo negatief ging Koppel X vast naar huis, want Koppel X dat net na mij kwam moest even wachten… Ik had immers het laatste sympathieke brokje van de medewerkersschotel gekregen en dat voor de volle, ronde, eeuwige 2 uur. Zij zullen er zeker over zitten foeteren hebben op de terugweg. “Je reinste flauwe kul!“, zal hij gebriest hebben. “Ongehoorde tijdroverij!“, hoorde ik haar als antwoord krijsen. Hoewel ze zich intussen aardig hadden bijgeschoold in de Discipline Dodelijke Blikken, wat geen verwerpelijke competentie is, dacht ik. Maar ieder zijn mening, natuurlijk. Enfin, nu zijt gij althans gewaarschuwd. Mijn laatste goede daad dit jaar.

“Mhihi.”
“Binnenpretje?” vroeg het symphatieke brokje.
“Oh, ja, dat wel. Ik ben een stoer eitje.”
” ? “
“Ik heb zo net helemaal alléén een keuken besteld.”
“Da ‘s wa zeker da, en ‘t is ‘n vree schuuntje.”

Ik zweer het u, Ikea Gent is de sympathiekste.


Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*


De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

What's this?

You are currently reading Afl. 8 Een keuken, por favor! at Veetje.

meta